Türkiye’de emeklilik artık yoksulluğun, dışlanmanın ve hak gaspının simgesi haline gelmiştir. Emekli maaşları yoksulluk sınırının altına düşürülmüş durumda. Bir memur, ömrünü devletine hizmet ederek geçirdikten sonra emekli ikramiyesiyle konut alamıyor, araç alamıyor, evladını evlendiremiyor ve insanca geçinemiyor. Emekli maaşlarındaki kesintiler, emeklilikte geri dönmemektedir ve bu adaletsiz bir durumdur. Emeklilik; yoksulluk, muhtaçlık ve sefalete mahkum olunması gereken bir durum değildir. Emeklilerin yaşam koşullarının düzeltilmesi, kazanılan hakların korunması ve adaletli bir gelir dağılımı için acil yasal düzenlemeler yapılmalıdır. Emeklilere yapılan haksızlıkların giderilmesi ve insanca bir yaşam standardının sağlanması için yetkililerin harekete geçmesi gerekmektedir. Emeklilik, onurlu bir yaşamın hakkıdır ve ulaşılabilir olmalıdır.
EMEKLİLER NE HALDE, NELER YAPILMALI?
